Twierdzenie o zmianach

Trzy ramowe tematy na kolejne lata?:

 

1.    Reforma i wina

2.    Sztuczki i antidotum

3.    Zarządzanie i profesjonalizm

 

REFORMA I WINA

Kto z prawników pamięta, jak mieliśmy na pierwszym roku studiów, logikę? Niektórzy wspominają ją jako świetną zabawę, inni jako zmorę. Ewentualnie wtedy uważaliśmy, że to zmora, a z perspektywy czasu uznajemy, że to była świetna zabawa i na dodatek bardzo przydatna w pracy zawodowej prawnika. Pamięta się podstawowe pojęcia. Weźmy DESYGNAT -  to przedmiot odpowiadający znakowi, nazwie w języku. Desygnatem nazwy MYSZ, jest zwierzątko o określonych cechach gatunkowych. Warto sobie postawić pytanie, co jest desygnatem nazwy REFORMA,  w wymiarze sprawiedliwości. Jak się to ustali, to wszystko inne, co tym desygnatem nie jest, a jednak jest nazywane reformą, wymaga zastosowania cudzysłowu przy używaniu tej nazwy. Cudzysłów może być zastosowany w tym przypadku dla wyodrębnienia wyrazów użytych ironicznie. (1) Aktualna jest dyskusja o reformie i „reformie” wymiaru sprawiedliwości. O tym będzie mowa w tym segmencie. Jego drugim elementem jest wina. Chodzi o to, kto zawinił, że potrzebna jest reforma i kto zawinił zaistnieniu „reformy”.    

SZTUCZKI I ANTIDOTUM

Sądy nie mają czasu wnikać w sprawę tak bardzo, jakby chcieli sędziowie. (2) To jest wykorzystywane przez ślizgaczy, manipulantów, osoby perfidne i prawników, którzy stali się iluzjonistami. Górą bywają sztuczki. Sąd bywa bezradny, ponieważ aby wykryć sztuczkę i zapobiec jej skutkom, a następnie wymierzyć sprawiedliwość, potrzeba czasu i na pozyskanie wiedzy o manipulacjach i na namysł, którego sąd najczęściej nie ma. Przyczyny tego stanu rzeczy są zasygnalizowane w segmencie „Reforma i wina”. A w segmencie „Sztuczki i antidotum” ujawnia się szczegóły sztuczek i możliwe antidotum, jeśli sąd będzie na to stać czasowo. Jeśli nie będzie sądu na to stać – to zbankrutuje sprawiedliwość.

ZARZĄDZANIE I PROFESJONALIZM

Czynię założenie, że sędziowie są merytorycznie kompetentni. Choć mam świadomość, że nie może być, statystycznie, w 100 % prawdziwe. Wychodząc z założenia, że sędziowie są kompetentni merytorycznie, stawiam tezę, że problemem dla wymiaru sprawiedliwości jest czas, a konkretnie jego brak. Jak sobie z tym radzić, w kontekście zarządzania swoją praca, jako sędziego i w kontekście profesjonalizmu? O tym nakreślę kilka tez w tym segmencie.

 

(1)   PWN - Słownik języka polskiego (strona odwiedzona 01.01.2022 r.)

(2)   Zob. wywiad przeprowadzony ze mną przez Panią Aleksandrę Patryk Decyzje sędziów cywilistów - wywiad z dr Agnieszką Damasiewicz (prawo.pl)

 

Myśli nieuczesane o prawie i wymiarze S.

Komentarz do poprzedniego wpisu zainspirował mnie do przytoczenia tych nieuczesnych myśli Stanisława Jerzego Leca, które traktują o... prawie i wymiarze sprawiedliwości: 

 

"Konstytucja państwa powinna być taka, by nie naruszała konstytucji obywatela"

 

"Nie wiem, kto jest praworządny, ja jestem prawożądny"

 

"Już sam znak paragrafu wygląda jak narzędzie tortury"

 

"Możnaby wynaleźć karę  dożywotniego więzienia obostrzoną sztucznym przedłużaniem życia"

 

"I bezstronni nie są bezstronni. Są za sprawiedliwością"

 

"Ludzie mylą ustawodawstwo z prawodawstwem"

 

"Ludzie są w rękach r z e c z o-znawców"

 

"Czy zbrodnie nie przewidziane w prawodawstwie są nielegalne?"

 

"Nieznajomość prawa nie zwalnia z odpowiedzialności. Ale znajomość często"

 

"W niejednym procesie przeciwstawia się wymowie dowodów jedynie wymowę adwokatów"

 

"I bezprawie może być skodyfikowane"

 

"Sądy grodzkie, powiatowem najwyższe. Przesądy"

 

"Czy i Gmach Sprawiedliwości winno się budować od lochów począwszy?"

 

"Gdy widzę przepaskę na oczach Temidy, muszę zawsze popatrzeć na jej ręce, czy nie są związane"

 

_____________
cytowane ze zbioru: Stanisław Jerzy Lec, "Myśli nieuczesane. Wszystkie", wydawnictwo Noir sur le Blanc, 2007 r.